Τρίτη, 14 Δεκεμβρίου 2010

Όμορφο πρωινό ξύπνημα και τα τυχερά του

Η ημέρα δεν θα σου πάει καλά όταν....

Πέφτεις για ύπνο το βράδυ και σαν να μην πέρασε μια ώρα ο γαμημένος χτύπος του ξυπνητηριού - κινητό σε κάνει να μισείς την στιγμή που σκέφτηκες πως ο συγκεκριμένος ήχος είναι πολύ ευχάριστος για να σε ξυπνάει στις 06:00. Και ναι όντως πρέπει να σηκωθείς δεν χτύπησε λάθος το ξυπνητήρι. Είναι 06:00.

Προσπαθείς να κατουρήσεις αλλά δεν τα καταφέρνεις για 2-3 λεπτά καθώς ή θα κοιμάσαι όρθιος και θα γέρνεις μπροστά ή θα έχεις τις πρωινές καύλες που δεν λένε να σε αφήσουν ακόμα και αν σκέφτεσαι την Ελένη Λουκά στα τέσσερα με διάφανα εσώρουχα.

Προσπαθείς να φτιάξεις το μαλλί με το καινούργιο L'Oreal Studio Line MineralFx που αγόρασες και πίστεψες πως είναι ότι καλύτερο έχεις χρησιμοποιήσει ως τώρα αλλά τζίφος. Τα μαλλιά δεν στέκονται με τίποτα. Και όταν καταφέρεις και τα κάνεις να σταθούν για αδιευκρίνιστους λόγους X-Files θα κάνεις μια τελευταία κίνηση και θα τα χαλάσεις. Και μετά δεν θα φτιάχνουν με τίποτα. Θα τα παρατήσεις και θα είσαι σαν καθυστερημένο.

Αφού ντυθείς καλά και βαριά θα χώσεις τα πράγματα που θέλεις στις τσέπες. Κινητό, κλειδιά, τσιγάρα, γυαλιά αναπτήρα, λεφτά. Στα πέντε πρώτα βήματα που θα κάνεις έχεις ξεχάσει τι έβαλες μέσα και σε ποια τσέπη. Ενστικτωδώς τα αλλάζεις από την μία τσέπη στην άλλη λες και παίζει ρόλο. Μετά από πέντε λεπτά νομίζεις πως έχεις ξεχάσει τα κλειδιά σου και ελέγχεις την τσέπη που τα έβαλες την πρώτη φορά. Αφού εκεί πλέον βρίσκεται το κινητό νομίζεις πως τα ξέχασες και επιστρέφεις στο τραπέζι που έκανες το αρχικό φόρτωμα. Δεν τα βλέπεις εκεί και όταν τα αναζητάς τριγύρω ασυναίσθητα και πάλι ελέγχεις την σωστή τσέπη που τα έχεις. Νιώθεις μαλάκας και αναχωρείς.

Μπαίνεις στο αυτοκίνητο και είναι κρύο σαν ψυγείο. Σου σπάει τα νεύρα που δεν ζεσταίνει σε λιγότερο χρόνο από 10 λεπτά. Τρίβεις τα χέρια σου και ανοίγεις το ράδιο. Ακούς ένα καταπληκτικό κομμάτι και λες πως ήδη σου έφτιαξε την ημέρα. Το κομμάτι κόβετε στα μισά και ακούς την μαλακία διαφήμιση για τα Τζάμπο Μπεμπέ.

Το αμάξι έχει ζεσταθεί (βλέπε δείκτη θερμοκρασίας) και ανάβεις το καλοριφέρ. Ο ζεστός αέρας φυσάει προς τα τζάμια και λόγω αντίθεσης με την εξωτερική θερμοκρασία ή δεν ξέρω και εγώ για ποιόν σκατά νόμο της φυσικής συμβαίνει αυτό, θολώνουν τα τζάμια. Προσπαθείς να το διορθώσεις και το κάνεις πιο σκατά. Βάζεις και τους υαλοκαθαριστήρες αλλά πάλι σκατά. Στο τέλος ανοίγεις το παράθυρο και σιγά σιγά αρχίζουν και ξεθολώνουν. Ξανανιώθεις μαλάκας.

Πάντα μα πάντα όλο και κάποιο φορτηγό (συνήθως της Δέλτα) θα έχει κλείσει τον δρόμο που είναι η μοναδική κατεύθυνση για τον προορισμό σου και θα ξεφορτώνει γάλα, κουλουράκια, χυμούς, μπουγάτσες... Βρίζεις τον οδηγό χαμηλόφωνα λέγοντας "Τελείωνε ρε μαλάκα να πάμε στην δουλειά μας".

Προσπαθείς να παρκάρεις και στο τελευταίο ίσιωμα κοπανάει η μπροστινή ρόδα στο πεζοδρόμιο και ταρακουνιέσαι λες και έκανε σεισμό 7,5 ρίχτερ. Βρίζεις το πεζοδρόμιο και όχι τον μαλάκα που οδηγάει. Νιώθεις περήφανος και άντρας.

Φτιάχνεις τον καφέ σου και δεν τον πετυχαίνεις ως συνήθως. Παρόλα αυτά τον πίνεις και προσποιείσαι πως για την χάλια γεύση φταίει η οδοντόκρεμα από το πρωινό βούρτισμα.

Στα μισά της βάρδιας έχεις καπνίσει εννιακόσια τσιγάρα και πας για το εννιακοσιοστό πρώτο. Το σιχαίνεσαι και το σβήνεις σχεδόν ολόκληρο. Φτιάχνεις τον δεύτερο καφέ πάλι χάλια. Τώρα δεν φταίει η οδοντόκρεμα αλλά ελπίζεις πως κάποιος άλλος φταίει.

Κάθεσαι χαλαρός καθώς δουλειά πολύ δεν υπάρχει και νιώθεις τυχερός. Ξαφνικά θα συμβούν τόσες καταστάσεις και εξελίξεις ταυτόχρονα που δεν θα ξέρεις με ποια να ασχοληθείς. Η κωλυσιεργία των τόσων ωρών σε καθιστούν άχρηστο να τελειώσεις οτιδήποτε από αυτά σωστά. Νιώθεις μαλάκας και λες πως δεν θα ξανασυμβεί. Την επόμενη φορά που θα είσαι έτοιμος για όλα δεν θα συμβεί τίποτα.

Όταν φτάσει η μεγάλη ώρα να σχολάσεις θα συμβεί ένα μεγάλο γεγονός που δεν θα σου δίνει το δικαίωμα να πας σπιτάκι σου για μάσες ξάπλες. Θα καθυστερήσεις ένα μισάωρο τουλάχιστον.

Πας σπίτι πεθαίνοντας στην πείνα και το πιάτο που σε περιμένει είναι φακές ξιδάτες. Δεν τρως και πας απευθείας για ύπνο. Όταν σε πάρει στην αγκαλιά του ο Μορφέας το τηλέφωνο θα χτυπήσει και μια καργιόλα θα σε ρωτήσει αν θέλεις πρόγραμμα σταθερής τηλεφωνίας και ίντερνετ. Θα αρνηθείς ευγενικά και θα ορκιστείς στον Θεό της εκδίκησης πως την επόμενη φορά θα την γαμοσταυρίσεις. Ο ύπνος όμως δεν θα σε ξαναπάρει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις